Nog wat tassen recept 27

Ook bij mij een absolute favoriet! Dus heb er de laatste tijd nog enkele gemaakt:

een kleine met magneetsluiting:


En een grote, met aangepaste afmetingen:


Voor meer foto's en het verhaal, klik hier.

van oud gordijn tot nieuwe tas

Wauw, die tas van recept 27... net als voor velen ging ik watertanden. Aan de slag dus!
Het stofje kreeg ik van mijn oma toen ik net begon te naaien met de woorden: "dat is waarschijnlijk niet meer van deze tijd, maar uit sentimentele reden wil ik het niet wegdoen".
Heb haar met hand en tand uitgelegd dat mensen nu véél geld betalen voor dit soort stofjes!

Hier is ie:

Ben er heel blij mee, maar er zijn wel wat probleempjes opgedoken, die gelukkig alleen ik nog zie.
Rond de rits had ik vlieseline moeten strijken, want de delen rond de rits zijn uitgerokken, waardoor ik te veel stof had en dus moest "foefelen" met een extra plooitje aan de rand.

En de rits gaat enkel helemaal dicht als ik goed tegentrek, dus gebruik ik hem meestal zo:

Ik nam ook de tip ter harte om de binnenzak in een andere kleur te maken (ok, ik had ook niet niet meer genoeg stof over van de rest van de voering), maar ben er wel blij mee.

En dan... een nieuwe tas met een saaie oude agenda? Dat kon niet!
Een tijdje geleden vond ik dit geweldige knopen-etsy winkeltje. Tegen alle verwachtingen in was het er na enkele dagen al. Helemaal uit Thailand.
Dus de boekcover werd een agendacover met een libelleknoopje.

Ik knoeide wel even met de fijnere stof elastiek, die kwam er na de eerste keer zo tussenuit gesprongen.
Dus opnieuw, deze keer ietsje langer geknipt en met knoopjes op het einde (dat kon geen kwaad door de hele dunne elastiek) zodat het niet meer tussen het stiksel kon:

Een kleinere steek over de elastiek had waarschijnlijk hetzelfde effect gehad...

Oh ja, ook al eens gevloekt op het lostornen van overlocksel? Ik vond een geweldige manier om het uit te doen. Kijk maar eens op mijn blog

Het is toch nog januari?

Ja hoor, het is nog januari (ja toch? echt?)
Ah ja, want op 1 februari vertrekken we op reis, en morgen nog werkendag. Dus ja, het is januari.

Niet nu pas gemaakt, wel nu pas gefotografeerd in stijl en van commentaar voorzien.

Van de zakdoekendoes maakte ik al een ganse reeks als kerstcadeautje. En hoe leuk omkeerbare dingen ook zijn, ik vond het wat veel extra stappen in het bandwerk en nu echt ook weer niet zooo nodig. Oh ja, en ik heb een haat-liefde verhouding met biais. Dus daaraan ontsnappen was een plus.

Dit werd hem (ok, eerlijk is eerlijk, overschotje van vorig jaar en de alombekende ikea stof):

Wat ik heb aangepast zie je in deze binnenste-buiten foto:

Uitleg over de aangepaste versie op mijn blogje

Recept voor de zwemzak dan. Gevoerd met katoen, dus eerder een turnzak.
Ok, eerlijk is eerlijk, daar heb ik me bijna volledig aan de beschrijving gehouden. Al kriebelden mijn vingers! Enige dat ik veranderde is de nestelogen. Had alleen kleine in huis en speciaal grote kopen voor 1 project met tang, nee, dan maar zo. Dank voor het idee dat ik hier eerder deze maand al zag verschijnen.

Toch 1 kleine bemerking bij de anders absoluut geweldige uitleg in het boek. Recepten en patronen tot op de letter volgen zit niet in mijn natuur. Toch deed ik hier zo mijn best dat ik moest lostornen! Stap 40 en 41 hadden volgens mij omgekeerd moeten staan. Want in stap 40 stikte ik de bodem al, om dan in stap 41 te ontdekken dat de lusjes er nog tussen moesten.
Of ligt dat helemaal aan mij?

Maar, al bij al, meer dan geslaagd! Op naar februari!

Next in line: Spruit

Achterblijven is moeilijk als iedereen zo enthousiast begint!

Een ondeugende spruit, zo noemde mijn oma me vroeger. En zij is degene die me aan het koken en naaien bracht. Als kind mee in de keuken helpen en honderden speldjes gestoken. Wat was het fijn! In het dagelijkse leven gebruik ik meestal gewoon mijn eigen naam: Anke. Samen met Mr Spruit woon ik in de noordrand van Brussel en worden daar nogal geëntertaind door onze kat Spookie.

Jaren later kriebelde het om zelf te naaien en kokkerellen. Een niet standaard figuur dat ervoor zorgt dat ik alle broeken moet aanpassen gaf dat extra duwtje in de rug en op mijn 30ste vroeg ik aan de familie centjes voor mijn eigenste stikmachien! Ondertussen is daar al een overlock bijgekomen natuurlijk... En mocht ik in het Spruitjes-huis mijn droomkeuken installeren.

Bloggen begon ik pas recent, zoals velen, vooral voor een eigen logboek. Maar het is wel heel leuk om reacties te lezen. En ook handig als die tante nog maar eens het recept vraagt van de chocomousse of een collega hoe ze ook zo'n leuke kerstzakjes kan maken voor haar boom.

Zoals je op mijn blog kan lezen, ik ben echt niet goed in recepten volgen. Eigenzinnig, koppig, wijsneus, alles is al gebruikt om me te beschrijven en terecht. Dus ik kijk er enorm naar uit om van de receptjes van het boek mijn koppige aanpassingen te delen.