nog eens dat jasje!

Het blijft mijn grootste favoriet, dat babyjasje uit Zo Geknipt 1. Dus ik maak het bijna aan de lopende band, deze keer in een klassieke print. Meer foto's vind je hier.

mijn favoriete recept

Mijn allerfavorietste recept uit Zo Geknipt 1 werd gisteren nog eens in mekaar gezet. Voor de ik-weet-niet-hoeveelste keer.



In een prachtige stof van Cloud9 die ik kocht bij Georgette, helemaal assorti met de geboortesuiker van kleine Leonard.

 

Eerlijk, ik krijg maar geen genoeg van dit patroon. Eenvoudig, snel klaar en een schattig resultaat: een succesrecept!

leopard girl(s)

In december al maakte ik mijn versie van het appelen en peren-shirt. Ik had zoveel stof dat ik er meteen ook nog twee extra truien voor mijn nichtjes uit maakte.

Hier lees je het volledige verhaal.

dubbel babygeluk

Binnen een maand krijgen de zusjes twee broertjes. Da's babygeluk maal twee dus! En voor een heuse babyshower dit weekend maakte ik recept 23, ook maal twee.

Meer hierover vinden jullie hier.

een jasje voor een nog-te-komen-baby

Ik maakte een jasje. Voor een baby die nog moet geboren worden. In Göteborg nog wel, dus warm moest het zijn.




























Meer lezen en kijken kan je hier.

 

recept 27 in wasabi bleu

De tas met verzonken rits maakte ik nog nooit, ze stond al een eeuwigheid op de planning. Maar vorige week kwam het er toch van, in één van de mooiste stoffen uit de collectie van Petit Pan als je 't mij vraagt: wasabi bleu.

Op mijn blog lees je er meer over.

ritszakjes à volonté

De ritszakjes uit Zo Geknipt moeten hier zowat de meest gemaakte recepten uit het boek zijn. Ze zijn dan ook multifunctioneel, zo hebben we het graag! En afhankelijk van het gekozen stofje is het toch telkens een heel ander tasje.

menina met een twist

Eén van de allereerste recepten uit Zo Geknipt die ik uitprobeerde, was de Menina. Al gaf ik er - letterlijk - mijn eigen draai aan. Het vroeg wat reken- en denkwerk, maar uiteindelijk lukte het. Lang geleden gemaakt dus, nu pas op deze blog te zien.

Het verhaal achter deze Menina met een twist vind je hier.

lekker mandje krokantje

Met terugwerkende kracht schrijf ik deze blogpost. Het mandje krokantje was namelijk het allereerste recept dat ik uitprobeerde vlak nadat ik Zo Geknipt kocht op de boekenbeurs. Ik maakte het in november van vorig jaar voor de verjaardag van mijn vader en vulde het met lekkers.

 

 

sunshine please!

Met uitstel, maar toch nog sneller dan ik dacht, maakte ik recept 21. De zon die vanochtend door de ramen scheen toen ik wakker werd, kreeg me helemaal klaar voor een lenteoffensief!

En geef toe, deze bloemenstof maakt je toch onmiddellijk vrolijk? In combinatie met een vichyruit (de enige échte picknick-print) kunnen we er niet meer om heen: we are ready for some sunshine, lots of sunshine!

lente rond een schrift

Ik geef toe, ik loop hopeloos achter. In februari kreeg ik niks gemaakt uit de sew-along-agenda. Mijn planning was nochtans strak, maar geef toe: een picknickdeken is nu niet meteen prioriteit met dit weer. De stof ligt er wel, en heel binnenkort maak ik er werk van, maar ik vrees dat het eerder voor april zal zijn.

Wat wel gemaakt werd, is recept 17, de boekenkaft.

In één van de mooiste stofjes, een echt lente-exemplaar! Ik doe het binnen enkele minuten cadeau aan iemand die er hopelijk al haar indrukken in kwijt kan. Als je zin hebt kan je er hier meer over lezen.

101x herbruikbaar

Recept 10, één van de twee februari-recepten, kwam eindelijk vanonder mijn naaimachine gerold. Niet dat februari al zo ver gevorderd is, maar toen ik het boek kocht dacht ik wel dat het één van de eerste dingen zou worden die ik zou maken. Het leek me een snel-klaar-recept. Toch duurde het best wel lang (voor mijn doen): het overnemen van patroondelen, knippen, overlocken van alle naden... niet mijn favoriete bezigheden. 

Maar! Het in mekaar stikken van alles ging 10x zo snel, dat is meer mijn stijl!

(vintage bloemenstof bij Annamarieke)

recept 26

De zakdoekdooshoes (ik krijg dat woord amper uitgesproken zonder erover te struikelen) liet ik aan mij voorbij gaan. Ik heb geen zakdoekdozen in huis, wij zijn nogal van de oude stempel en hebben stoffen zakdoeken. Ik zag daarom ook hélemaal geen reden om zo'n ding in mekaar te steken, al heb ik eerlijk gezegd wel nagedacht of ik er geen alternatief doel voor kon vinden.

Niet dus.

Ik schakelde dan maar meteen over naar recept 26 : de zwemzak. Niet dat er dan wel nood was aan een zwemzak. Ook al niet. Maar wel aan een turnzak! En eerlijk : dat is toch eigenlijk net hetzelfde? Trouwens, bij gebrek aan waterbestendige voeringstof kon ik ook niet anders dan er een turnzak van  maken. Dus hier is hij : recept 26 voor de Zoon!

De dinostof kocht ik ooit op een stoffenspektakel. Iedereen weet dat het heel moeilijk kan zijn om mooie jongensstoffen te vinden die dan ook nog eens niet té kinderachtig zijn, dus ik was blij toen ik deze vond.

Nestelogen en toestanden had ik niet in huis, dus maakte ik onderaan de zak gewoon twee flapjes om het veterkoord door te steken. Werkt even goed.

Ik ben tevreden. De handleiding is zoals steeds heel duidelijk, er is weinig ruimte om fouten te maken, lijkt me. Een geslaagd recept!

even voorstellen : by eva maria

Ondertussen heeft bijna iedereen hier zich voorgesteld, dus hoog tijd om mezelf in de groep te gooien!

In de zomer startte ik na heel lang wikken en wegen mijn eigen blog. Ik naaide al sinds ik als kind naast mijn grootmoeder (ons moeke) zat en de speldjes mocht aangeven. Zij leerde me de eerste stappen op naaivlak en nam het dikwijls ook al te graag over als ik zat te klungelen. Toen ze 10 jaar geleden stierf kwam er op de Bernina een dikke laag stof te liggen, ik was immers mijn hulplijn kwijt. Maar toen het internet zijn intrede deed en de blogwereld mij antwoord gaf op al mijn vragen ben ik er 3 jaar geleden opnieuw ingevlogen. En ons moeke naait nu mee via mijn blognaam.

Een Husband, twee Dochters en een Zoon, een job en een druk sociaal leven combineren met naaien lukt wonderwel. Letterlijk tussen de soep en de patatten steek ik soms (te) vlug iets in mekaar: ik ben nogal eigenwijs, hou me zelden aan richtlijnen en hou van instant succes en daardoor mislukt er natuurlijk geregeld iets! Niet erg, frustratie naaien we dan weer weg met het maken van kussens, ik maak er meer dan ik ooit kan nodig hebben ...

Ik kijk uit naar de Sew Along, al denk ik niet dat ik àlles zal willen/kunnen verwezenlijken. Hoeft ook niet, dan kijk ik vol enthousiasme naar wat jullie allemaal tevoorschijn toveren!

Eva

byevamaria.blogspot.be